Wystąpienie: Witold Tumanowicz

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mamy niewydolny system, zadłużone szpitale, wielomiesięczne kolejki do specjalistów i pacjentów, którzy coraz częściej muszą płacić za prywatne leczenie, mimo że co miesiąc odprowadzają składkę zdrowotną. Tymczasem w tej ustawie proponujecie kolejne limity, nakazy, kontrole i jeszcze większą centralizację.

Projekt zakłada obowiązek zatrudniania personelu medycznego co do zasady na co najmniej pół etatu. W mniejszych miejscowościach specjalista często przyjmuje w szpitalnej poradni zaledwie kilka godzin tygodniowo. Nowe wymogi zatrudnienia mogą sprawić, że takie poradnie po prostu znikną - i to pacjent poniesie konsekwencje tej urzędniczej reformy.

Rząd chce również ograniczyć łączny czas pracy medyków do równowartości dwóch etatów i uzależnić zatrudnienie w kolejnym szpitalu od zgody dotychczasowych pracodawców. Stanowi to ingerencję w swobodę wykonywania zawodu. Zastrzeżenia budzą także przepisy dotyczące obowiązkowego dostosowania umów do nowych zasad, pod rygorem ich rozwiązania, oraz ograniczenia ochrony pracowniczej. Może to zagrozić stabilności zatrudnienia i funkcjonowaniu placówek medycznych. Rząd zakłada również dalsze rozszerzenie uprawnień kontrolnych NFZ i zwiększenie jego aparatu administracyjnego. Jak to ma realnie pomóc pacjentom?

Oczywiście w tym projekcie znajdują się również rozwiązania, które można ocenić pozytywnie, takie jak wzmocnienie zasady równego traktowania pacjentów, ale pojedyncze dobre przepisy nie naprawią złej konstrukcji całej ustawy.

Nie zlikwidujemy patologii w ochronie zdrowia, jeśli będziemy jeszcze bardziej centralizować system i dokładać kolejne warstwy biurokracji. Potrzebujemy odejścia od monopolu NFZ, decentralizacji finansowania i większej konkurencji między płatnikami. Potrzebujemy systemu, w którym pieniądz rzeczywiście podąża za pacjentem, a placówki konkurują jakością i dostępnością leczenia, zamiast walczyć o decyzje urzędników. Dziękuję. (Oklaski)